மறுக்க முடியாமல் நாம் அனைவரும் திரும்ப செல்ல நினைக்கும் பிராயம் என்பது பாலிய பிராயமாகத்தான் இருக்கும்.எத்தனை ஆனந்தங்கள் ,துள்ளல்கள் ? என்றும் அதிலேயே வாழ்த்திட மாட்டோமா என்று ஏக்கம் பிறக்கிறது. குழந்தையாய் இருந்த பொழுது வாழ்வில் வண்ணங்களும், குறுகுறுப்பும் நிறைந்த நாட்கள் போயி, வாழ்வே சுவைத்து சப்பிய பப்புல் கம் போல சுவையின்றி நிறமின்றி வெளிறி உமிழ முடியாமல் சிக்கி தவிக்கும் நாட்களாய் மாற்றம் கொள்வது ஏனோ? எந்த மனதிற்கும் குழந்தையை பார்த்தால், வாழ்தலில் ஒரு பிடிப்பும், அழகும், ஆசையும் பிறந்து மனம் உற்சாகம் அடைகிறது. அதே ஒரு வீட்டில் அந்த குழந்தைக்கு உடல் சுகமில்லை என்றால் வீடே வெயிலில் வாடிய ரோஜா இதழ் போல் வதங்கி சுருங்கி விடுகிறது, எல்லோர் மனத்திலும் ஒரு பயம் கவிகிறது.